You are here: Home > Mózg > Droga wzrokowa ssaków

Droga wzrokowa ssaków

Od pasma wzrokowego odszczepia się także wiązka zwana korzeniem wzrokowym podstawnym (radix optica basaiis). Wiązka ta okrąża konar mózgu i wchodzi do śródmózgowia, a być może także do rdzenia przedłużonego. Pewna ilość włókien wzrokowych ma zdążać także do poduszki (puivinar).

Przez promienistość wzrokową i pasmo wzrokowe przebiega również niewielka ilość włókien korowych zdążających do siatkówki, ciał kolankowatych bocznych, przednich ciał czworaczych. Wszystkim tym włóknom przypisuje się rolę torującą dla impulsów przychodzących z siat-

Ryc, 258. Różne postacie skrzyżowania nerwów wzrokowych, a i b – ryby c i d – jaszczurki e – ssaki, Według Wiedersheima, kówki. Ponadto pola potylicznego ośrodka wzrokowego wiążą się z innymi okolicami kory przez liczne drogi kojarzące. Opisano też połączenie z mostem, a pośrednio i z móżdżkiem (iracius occipito-poniinus Tiirck).

Droga wzrokowa ssaków jest rezultatem wielu przemian filogenetycznych, które można obserwować już na skrzyżowaniu nerwów wzrokowych. U pierwotnych ryb jest ono ukryte w ścianie mózgu i zewnętrznie nie zaznacza się wyraźnie. U ryb kostnoszkieletowych krzyżują się oba nerwy nie przeplatając się (ryc. 258), później jedno z pasm przebija drugie, aż wreszcie dochodzi do gęstego ich przeplecenia. Dopiero ussaków spotykamy skrzyżowanie częściowe.

Bardzo istotne zmiany następują w rozwoju ośrodków wzrokowych. Ośrodkiem pierwotnym (ryc. 259) u ryb i płazów jest pokrywa wzrokowa, w której kończą się wszystkie włókna wzrokowe. Pokrywa ta jest zarazem u ryb i płazów najwyższym ośrodkiem kojarzącym.

Leave a Reply