You are here: Home > Mózg > Droga korowo-rdzeniowa

Droga korowo-rdzeniowa

Podstawę przekroju tworzą rozsunięte na boki konary mózgu (pedun- culi cerebri), złożone głównie z pasma piramidowego oraz pasma koro- wo-mostowego. Nad nimi widoczne jest duże jądro istoty czarnej, na świeżych preparatach zwracające na siebie uwagę ciemnym zabarwieniem.

Dla uzupełnienia studiów nad serią przekrojów rdzenia przedłużonego spróbujemy zdać sobie sprawę jak wyglądają przestrzennie, trójwymiarowo najważniejsze struktury. Zaczniemy od rzucających się w oczy pasm podłużnych.

Największe (u człowieka) takie pasmo, to droga korowo-rdzeniowa (fracius cortico-spinalis) znana jako pasmo piramidowe. Od skrzyżowania w tylnym końcu rdzenia przedłużonego można ją prześledzić na całej długości rdzenia przedłużonego w postaci grubych wiązek po stronie brzusznej. W obrębie mostu przebijają się one w postaci mniejszych pęków, a dalej jeszcze ku przodowi układają się w spłaszczone pęki zwane konarami mózgu (pedunculi cerebii). Bardziej ku przodowi tworzą one torebkę wewnętrzną.

Drugim obszernym pasmem jest wstęga przyśrodkowa (lemniscus medialis). W tyle rdzenia przedłużonego znajdujemy ją niedaleko od płaszczyzny symetrii w postaci dużej, spłaszczonej bocznie wiązki. Ku przodowi wiązka ta powiększa się dzięki napływowi włókien przechodzących przez charakterystyczny „szew” (raphe) z jąder czuciowych pasma klinowatego i smukłego, a dalej z jąder czuciowych nerwów mózgowych. W części przedniej rdzenia przedłużonego wstęga zmienia nieco położenie – układa się w płaszczyźnie zbliżonej do horyzontalnej. Tu krzyżuje się z drogą słuchową tworząc ciało czworoboczne (corpus trapezoideum).

Leave a Reply