You are here: Home > Mózg > Doświadczenia chroniczne

Doświadczenia chroniczne

Rezultaty osiągane tą metodą są znakomite. Pozwoliła ona na wyszukanie ośrodków snu, apetytu lub braku apetytu, gospodarki wodnej, wściekłości, a nawet jakiejś przyjemności. W doświadczeniach Oldsa szczur z implantowaną elektrodą uczył się włączać sobie samemu prąd i czynił to z zapałem nałogowego narkomana. Dysponując zwierzętami z wszczepionymi elektrodami można także układać różne doświadczenia, kombinując bodźce elektryczne z metodą odruchów warunkowych lub z różnymi tresurami. Ostatnio stosuje się także elektrody drażniące udzielające impulsów zdalnie pod wpływem sygnałów radiowych.

Prąd elektryczny oddaje badaczom mózgu duże usługi także w innej zupełnie postaci: w formie prądów czynnościowych, tj. różnic potencja- łó’w elektrycznych, jakie powstają w tkance nerwowej podczas jej czynności.

Prądy czynnościowe znane są już od dawna. Już w XVIII w. toczył się o nie spór między Voltą a Galvanim, zakończony stwierdzeniem ich istnienia. Później w połowie XIX w. stały się one przedmiotem obszernych badań, wśród których nie brakło także prac polskich fizjologów, Napoleona Cybulskiego i Adolfa Becka. W pracach tych szczególnie duże zasługi położył Du Bois Reymond. Posługiwał się on do wykrywania tych słabych prądów czułym galwanometrem oraz zestawem nie polaryzujących się elektrod. Galwanometr był oczywiście najważniejszą częścią aparatury, jako przyrząd wykrywający i mierzący różnice potencjałów, nic też dziwnego, że był stale ulepszany, Galwanometr strunowy Einthovena był jednym z końcowych przyrządów tego typu, aż w latach 1920 – 1930 zluzował go używany i dzisiaj w podobnych badaniach oscylograf katodowy.

Leave a Reply