You are here: Home > Mózg > Diagram odcinka rdzenia kręgowego

Diagram odcinka rdzenia kręgowego

Kb – korzonek brzuszny (przedni) kc – kanał środkowy kg – korzonek grzbietowy (tylny) nr – nerw rdzeniowy rp – róg przedni rt – róg tylny s – istota siatkowata sb – sznur boczny sp – sznur przedni (brzuszny) st – sznur tylny (grzbietowy) szp – szczelina pośrodkowa przednia zr – zwój rdzeniowy. Wzorowane na Bochenku-Reicherze.

Istota biała skupiona w sznurach składa się z włókien przeważnie osłonkowych, różnej grubości, z przewagą włókien grubszych. Włókna te w olbrzymiej większości biegną równolegle do siebie wzdłuż rdzenia. Duża ich część to włókna dalekosiężne, tworzące połączenia między rdzeniem a mózgiem, ruchowe i czuciowe. Ruchowe inaczej zstępuj ą- c e lub afferentne biorą początek z różnych ośrodków motorycznych mózgu, a kończą się w rogach przednich rdzenia na różnych poziomach. Włókna czuciowe (efferentne lub wstępujące) składają się na różne drogi czuciowe z rdzenia do mózgu.

Prócz tych dwu kategorii znajduje się w białej istocie dużo bocznic włókien dalekosiężnych, zwłaszcza czuciowych. Bocznice te zwykle biegną w dół rdzenia i kończą się w jego szarej istocie. Osobną kategorię stanowią włókna łączące ze sobą różne piętra rdzenia. Należą one do komórek wnętrznych rdzenia, których akson zwykle rozdziela się na dwie gałązki biegnące w górę i w dół rdzenia i kończące się o kilka segmentów dalej (ryc. 108).

Włókna te grupują się przede wszystkim w sąsiedztwie szarej istoty, gdzie tworzą pęczki własne rdzenia (fasciculi proprii). Włókien tych jest jednak nieoczekiwanie dużo także na całym przekroju rdzenia. Przekonano się o tym, wywołując u kota doświadczalnie degenerację włókien dalekosiężnych.

Leave a Reply