You are here: Home > Mózg > Dermatomy człowieka

Dermatomy człowieka

Poszczególne dermatomy unerwione są w zasadzie przez gałązki jednego nerwu rdzeniowego. Granice między nimi są jednak zatarte, gdyż gałązki boczne każdego nerwu zachodzą dość daleko na dermatomy sąsiednie. Każdy dermatom otrzymuje dzięki temu dodatkowe unerwienie – jedno z wielu w układzie nerwowym zabezpieczeń organizmu na wypadek uszkodzenia jakiegoś nerwu.

Układ metameryczny dla składowej ruchowej nerwów rdzeniowych istnieje, lecz jest mniej wyraźny. Przyczyną tego są znaczne nieraz przemieszczenia mięśni (nip. przepona przemieszcza się z okolicy szyjnej aż do jamy brzusznej).

Układ dermatomów może stać się w niektórych wypadkach podłożem pewnych schorzeń takim jest np. półpasiec (herpes zoster). Mózg ludzki, tak samo zresztą jak mózgi innych ssaków, jest rezultatem długiego rozwoju szczepowego od najdawniejszych praryb aż po stan dzisiejszy, W ciągu tego długiego czasu nastąpiło w pierwotnym planie budowy niejedno przesunięcie wynikające z nierównomiernego rozwoju różnych części. Toteż dla ułatwienia sobie pracy poznawczej konieczne jest zapoznanie się najpierw z mózgiem możliwie prymitywnym, jakim jest np. mózg żaby (ryc. 19).

Oglądając rycinę już na pierwszy rzut oka widzimy, że mózg płaza różni się bardzo znacznie od mózgu człowieka. Składa się on z szeregu ustawionych za sobą odcinków o kształtach dość zaokrąglonych. Gdy się go rozetnie jak na rycinie 19, okazuje się, że we wnętrzu wszystkich odcinków są wolne, wypełnione tylko płynem przestrzenie. Są to kom ory mózgowe, pooddzielane od siebie przez węższe nieco partie na granicy poszczególnych odcinków. Komory te są oczywiście pozostałością pierwotnego światła rurki nerwowej, której ściany rozbudowały się i rozrosły w tkankę poszczególnych części.

Leave a Reply