You are here: Home > Mózg > Dendryty

Dendryty

Z kadłuba neuronu wvybiegają zawsze wypustki (ryc. 66), co najmniej jedna, zwykle kilka lub kilkanaście. Są one nieodłączną, integralną częścią każdego neuronu, który bez nich nie mógłby istnieć i spełniać swoich funkcji.

Wypustki komórek zwojowych występują w dwu postaciach. Jedne z nich to’ wypustki protoplazmatyczne, czyli dendryty, zwykle wychodzące z kadłuba w większej liczbie – drugi rodzaj to włókno osiowe czyli akson, często nazywany także neurytem.

Dendryty mają budowę zbliżoną bardzo do budowy cytoplazmy. Znajdujemy w nich, o ile tylko są dość grube, ciałka Nissla, fibryle i inne składniki cytoplazmy. Z kadłuba wychodzą szerokim, stopniowo zwężającym się pniem, zwykle są bogato rozgałęzione i niezbyt długie. Impuls nerwowy biegnie po nich cellulipetalnie, a więc w kierunku kadłuba. Zwykle są pozbawione otoczki rdzennej.

Włókno osiowe {neuryt, akson) ma budowę odmienną. Nie zawiera ono w sobie nigdy ciałek Nissla, lecz jedynie wiązkę fibryli zatopionych w bardziej płynnej aksoplazmie. Wśród fibryli widoczne są dość liczne mitochondria. Od zewnątrz otacza go delikatna błonka zwana aksolemną (grubość około 300 A).

Neuryt wychodzi z kadłuba komórki odmiennie niż dendryty. Tworzy się na jego początku niewielki „stożek odejścia1′, pozbawiony ciałek Nissla w sąsiedniej partii cytoplazmy, a neuryt wybiega z niego jako wąskie stosunkowo włókno o opisanej powyżej budowie.

Po opuszczeniu kadłuba neuryt oddaje zwykle boczne odgałęzienia, bocznice lub kolaterale. Każde z odgałęzień (tak samo jak i główny akson) na końcu rozdziela się na mnóstwo drobniutkich gałązek, tworzących drzewka końcowe, czyli teledendria gr. [t e l o s – koniec, gr. d e n d r o n – drzewo), Każda z końcowych gałązek ma na końcu styk, czyli synapsę (str. 116). Impulsy nerwowe biegną po neurycie cellulifugalnie, tj. od kadłuba ku drzewkom końcowym.

Leave a Reply