You are here: Home > Mózg > Część włókien łukowatych ma przebieg odmienny

Część włókien łukowatych ma przebieg odmienny

Po stronie grzbietowej cały niemal przekrój zajmują jądra Goiła i Burdacha (pęczka klinowatego i smukłego), otoczone resztkami włókien tych pasm. Obok widnieje duże jądro pasma rdzeniowego nerwu trójdzielnego. Z jąder Goiła i Burdacha wychodzą w dużej ilości włókna łukowate wewnętrzne, biegnące lukiem dookoła szarej istoty wokół kanału środkowego. Poniżej tego kanaru krzyżują się ze sobą w płaszczyźnie sLrzałkowej, tworząc charakterystyczny obraz jakby zeszycia lub zesznurowania. Skrzyżowanie to nazywa się też szwem (raphe). Przeszedłszy przez szew na drugą stronę włókna te skręcają ku przodowi i układają się w płaskie pasmo, nazwane wstęgą przyśrodkową (lemniscus medialis). Pasmo to będziemy śledzić aż do wzgórza. Jest to wielka droga czuciowa, zbudowana z wypustek neuronów II rzędu. W skład jej prócz włókien zmysłu stereotaktycznego z jąder klinowatego i smukłego wchodzą także włókna dróg rdzeniowo- wzgórzowych (tractus spino-thalamici) oraz wiązka podłużna przyśrodkowa {fasciculus longitudinalis medialis).

Część włókien łukowatych ma przebieg odmienny. Biegną one zamiast do szwu prosto ku dołowi i jako włókna łukowate zewnętrzne okrążają pęczki piramidowe, po czym kierują się ku przodowi, by przez ciało powrózkowate (corpus restiiorme) dotrzeć ostatecznie do móżdżku. Do tego samego celu zdążają też włókna łukowate zewnętrzne (librae arcuatae externae), wychodzące z jąder pasm smukłego i klinowatego pod samą powierzchnię i tędy ku przodowi. Dołączają się do nich włókna z pasm rdzeniowo-móżdżkowych.

Leave a Reply