You are here: Home > Mózg > Cuvier i obliczanie ciężaru względnego mózgu

Cuvier i obliczanie ciężaru względnego mózgu

Pierwszą próbą rozwiązania tego zagadnienia jest wprowadzone przez Cuviera na początku XIX w. obliczanie ciężaru względnego mózgu wzorem. Otrzymana w ten sposób liczba wyraża nam, jaką część ciężaru ciała stanowi mózg, względnie, ile gramów masy ciała przypada na każdy gram mózgu danego zwierzęcia. Tabele 2 i 3 dają nam zestawienie liczb otrzymanych za pomocą powyższego wzoru dla kilkunastu pospolitszych gatunków.

Analizując te tabele spostrzeżemy, że są one do pewnego stopnia odwróceniem tabeli 1. Zwierzęta małe: uistiti, mysz, kret wysunęły się na czoło, zwierzęta duże, jak bydło domowe, hipopotam, wieloryb znalazły się na końcu. Jeszcze lepiej jest to widoczne na tabeli 3.

Porządek ten zakłócają jednak, podobnie jak w tabeli 1 naczelne i człowiek. Stoją one w tabeli znacznie wyżej niżby to wynikało z ciężaru ich ciała: na początku stoi uistiti, małpeczka około sześć razy cięższa od myszy, tuż obok znajduje się człowiek, gibbon koło kreta, pies koło szczura. Współzależność ciężaru mózgu i „inteligencji” zaznacza się wyraźnie, równie jak i zależność ciężaru mózgu od ciężaru ciała. Są to jednak te same wnioski, jakie wyciągnęliśmy z tabeli 1. Nowością jest stwierdzenie, na podstawie tabeli 3, że mózgi zwierząt małych są względnie, tj. w odniesieniu do masy ciała znacznie większe niż u zwierząt dużych o podobnej budowie i trybie życia.

W 1867 r. rosyjski uczony A. Brandt postawił tezę, że ciężar mózgu zależy nie tyle od ogólnej masy ciała zwierzęcia, jak raczej od jego powierzchni, jako odgrywającej większą rolę w przemianie materii oraz w kontakcie zwierzęcia ze światem otaczającym. Wiadomo zaś z zasad geometrii, że zwierzęta małe mają powierzchnią ciała w stosunku do jego masy znacznie większą niż duże, więc i mózg ich musi być stosunkowo większy niż u zwierząt dużych.

Leave a Reply