You are here: Home > Mózg > Ciałą powrózkowate

Ciałą powrózkowate

Przez ramiona tylne, czyli ciała powrózkowate biegnie przeważająca większość dróg doprowadzających do móżdżku. Biegną tędy drogi pasma (ryc. 215): drogi przedsionkowo-móżdżkowe (iracius vestibulo-cerebellares), filogenetycznie najstarsze, złożone z włókien częściowo wychodzących z jąder przedsionkowych (str. 288), częściowo z włókien osiowych dwubiegunowych komórek zwoju przedsionkowego (ganglion ves fibuli) droga rdzeniowo-móżdżkowa grzbietowa (iracius spino-cerebella- ris dorsalis), prowadząca impulsy czucia wewnętrznego z tułowia i kończyn (str. 252). droga rdzeniowo-módżkowa brzuszna (iracius s pino-cerebellaris) ventralis), o podobnym składzie i funkcji, którą wspominamy tutaj dla uzupełnienia obrazu całości, aczkolwiek nie biegnie przez ciało powróz- kowate, lecz prosto przez miąższ rdzenia przedłużonego i po zatoczeniu ostrego skrętu wchodzi do móżdżku od przodu przez zasłonę rdzenną {velum medullctre anterius) droga opuszkowo-móżdżkowa (traclus bulbo-cerebellaris) składająca się z włókien wychodzących z jąder sznurów tylnych (Goiła i Bur- dacha, str. 254) droga jądrowo-móżdżkowa (iracius nucleo-cerebellaris) utworzona przez włókna wysyłane do móżdżku przez jądra nerwów rdzenia przedłużonego, zwłaszcza przez jądro czuciowe górne nerwu trójdzielnego (nucleus sensorius superior trigenuni) . droga siatkowo-móżdżkowa (iracius reticuio-cerebellaris) łącząca móżdżek z istotą siatkowatą (str. 261). Część włókien tej drogi przyłącza się do konarów środkowych droga oiiwkowo-móżdżkowa {tractus olivo-cerebellaris), przewodząca do móżdżku impulsy z układu jąder oliwkowych, o czym dalej mowa.

Leave a Reply