You are here: Home > Mózg > Chronaksja

Chronaksja

Czas konieczny do wywołania reakcji przez działania pewnego natę żenią bodźca nazwano czasem użytecznym. Okazało się, że zmierzenia tego czasu dla niskich natężeń bodźca, bliskich wartości progowej jest bardzo trudne. Doprowadziło to do wprowadzenia używanego w wielu zastosowaniach pojęcia chronaksji (ryc. 82). Nazywamy w ten sposób czas potrzebny do wywołania reakcji przy zastosowaniu prądu dwukrotnie silniejszego od r e o b a z y. Reobaza zaś, to wartość progowa prądu, najsłabsze natężenie, jakie może wywołać reakcję.

Chronaksji przypisuje się duże znaczenie w badaniach nad reakcjami. Między innymi przypuszcza się, że rówme (w przybliżeniu) wartości chronaksji mięśnia oraz nerwu są warunkiem reagowania mięśnia na zadrażnienie. Wskazują na to doświadczenia z użyciem narkotyków zmieniających chronaksję bądź nerwu, bądź mięśnia (strychnina-weratryna). Wartości chronaksji mierzone u ludzi wynoszą 0,1 – 22 milisekund.

Drugą właściwością komórki nerwowej jest zdolność sprawnego przewodzenia powstałych pod wpływem bodźców impulsów. Właściwość ta nie stanowi wyłącznej cechy tkanki nerwowej. Zdolność przewidzenia impulsów mają właściwie wszystkie komórki, tak roślinne, jak i zwierzęce. Można to obserwować na pierwotniakach, na komórkach roślinnych i na nienerwowych komórkach zwierzęcych obserwowanych na żywo pod mikroskopem lub hodowanych w pożywkach in vifro. Bardzo wyraźnie obserwrować można przewodzenie, np. na liściach mimozy, reagujących na potrącenie stulaniem liści coraz to dalszych od miejsca dotknięcia. Włókno nerwowe jest jednak pod tym względem niewątpliwie najsprawniejsze.

Leave a Reply