You are here: Home >Archive for the ‘Mózg’ Category

Oscylograf – dalszy opis

Oscylografy ulepszane są ustawicznie i wyposażane w szereg urządzeń pomocniczych. Dla odbierania słabych prądów stosuje się np, wzmacniacze, na lampach lub tranzystorach, zwielokrotniające wiele razy napięcie odbierane z tkanki. Świetlik biegający po ekranie można w specjalnie sprzężonej kamerze fotografować lub filmować i utrwalać w ten sposób obserwowaną krzywą. Można też odchylenia oscylografu przełączyć na głośnik […]

Opona twarda cz. II

Osobliwością układu opony twardej w czaszce są wytwarzane przez nią w jamie czaszki niekompletne przegrody, których ułożenie odpowiada głębokim szczelinom między częściami mózgu. Przegrody te powstają jako wciskające się w owe szczeliny fałdy warstwy wewnętrznej opony. W miejscach ich kontaktu z ścianą czaszki zrośnięcie warstw opony jest szczególnie mocne. Zadaniem ich jest utworzyć dodatkowe podpory […]

Narząd Cortiego człowieka i ssaków

O ślimaku wspominaliśmy już wyżej przy sposobności opisu labiryntu. Budowa jego jest w zasadzie bardzo podobna do reszty błędnika. Mamy więc znowu wydrążenie, jakby miniaturową „grotę” w kości skalistej, zwane ślimakiem kostnym (ryc. 243). W wydrążeniu tym mieści się ślimak błoniasty, zwinięty spiralnie (2Va obrotu) pęcherzyk, będący wyrostkiem woreczka (sacculus), Skręty ślimaka układają się dokoła […]

Międzymózgowie

Słabo rozwinięte jest także między mózgowie (diencephalon), z którym łączy się po stronie brzusznej – oprócz skrzyżowania nerwów wzrokowych – prymitywna przysadka {hypophysis) oraz położony obok worek naczyniasty (saccus vascu7osus),Po stronie grzbietowej wiąże się z międzymózgowiem, dokładniej z jądrami uzdeczek (ganglia habenu- JaeJ szyszynka (glandula pinealis). U minoga jest ona tworem podwójnym i zachowuje duże […]

Dotyk – jeden ze zmysłów

Sródmózgowie ssaków omówiliśmy już na przykładzie człowieka. Tu należy podkreślić jeszcze raz spowodowaną przez rozwój kory kreso- mózgowia degradację pokrywy, która z najwyższego ośrodka kierowniczego spada do roli ubocznego ośrodka wzrokowego, a jego iunkcje ograniczają się do niewielu odruchów związanych z okiem. To samo da się powiedzieć i o wzgórkach tylnych, a nawet i o […]

Charakterystyczna cecha pasma rdzeniowo-wzgórzowego brzusznego

W nucleus proprius następuje prze- łączenie synaptyczne na neuron II rzędu (str. 137). Neuron ten wysyła swój neuryt przez białe spoidło rdzenia na stronę przeciwną, oczywiście krzyżując się z tą samą drogą przeciwnej strony. Włókna, po przejściu na stronę przeciwną, układają się w sznurach przednich i przez nie biegną jako pasmo rdzeniowo-wzgórzowe brzuszne (iracius spino-thalamicus […]

Cecha wspólna dla jąder pochodzenia siatkowego

Jądrem wyodrębnionym z tworu siatkowatego jest też jądro czerwienne (nudeus ruber), różnicujące się w obrębie śródmózgowia – począwszy od gadów – pod wpływem powstających tu połączeń z jądrem zębatym (nudeus dentatus cerebelli) móżdżku. Takie samo pochodzenie ma mieć jądro śródmiąższowe (nudeus interstitialis) Cajala, uważane za odpowiednik tworu siatkowatego śródmózgowia ryb.

Synapsy cz. II

Oglądane w mikroskopie szklanym synapsy wykazują ogromne bogactwo postaci. Mogą one pozostawać w kontakcie z kadłubem komórki lub z dendrytami, czasem nawet na początku aksonu. Włókna końcowe neurytu mogą ze swej strony przybierać postać kielichów, kolbek, splotów i in.

Teoria neuronowa cz. II

Dyskusja nad teorią neuronową w pierwszej linii skupiła się wokół zagadnienia, czy neuron jest rzeczywiście aktywnym elementem budowy i funkcji mózgu. Ten powszechnie dzisiaj uznawany pogląd wcale nie był tak oczywisty dla neurologów przed 75 laty. Aż do tego momentu przeważało w nauce przekonanie poparte autorytetem Gerlacha i Gol- giego, jakoby istotnym składnikiem mózgu była […]

Schemat powstawania zmian potencjału

Zaburzenie tego układu towarzyszy nie tylko uszkodzeniom, ale i przebiegającym przez włókno impulsom. Dla zbadania tych zjawisk odsłaniamy żywe włókna nerwowe – dla współczesnej techniki eksperymentalnej jest to dość łatwe – i przykładamy do niego dwie elektrody.

Rozwój zarodkowy błędnika

Rozwój zarodkowy błędnika zaczyna się od wyodrębnienia na skórze głowy plakody błędnika, tj. partii nabłonka ektodermalnego w sąsiedztwie tworzącego się rdzenia przedłużonego. Plakoda zapada się potem w głąb tkanki (ryc. 189), tworząc dołek, kLóry następnie zamyka się w pęcherzyk. Pęcherzyk ten odrywa się od powierzchni ciała i stopniowo przekształca się w błędnik. Łączność błędnika z […]

Obserwacja ryb żyjących

Z rdzenia wychodziłyby metamerycznie nerwy. Na podstawie obserwacji ryb żyjących wiemy, że byłyby to po stronie brzusznej nerwy ruchowe, zdążające do mięśni szkieletowych – zaś po stronie grzbietowej nerwy mieszane, złożone z włókien czuciowych zdążających do skóry (somatyczno-czuciowych), włókien czuciowych biegnących do trzewi (trzewiowo-czuciowych) oraz włókien ruchowych do mięśni trzewiowych powstałych ze splanchnotomu, m.in. do […]

Włókna zdążąjące do komórek układu wegetacyjnego

Tak bogate i różnorodne połączenia sprawiają, że w tworze siatkowatym mogą spotykać się impulsy z całego niemal układu nerwowego. Odbierają je charakterystyczne dla tworu siatkowatego komórki o bogato rozwiniętych dendrytach. Komórki te ustawione są w łańcuchy neuronowe ułatwiające wiązanie i kojarzenie odbieranych impulsów i przekazywanie ich dalej przez drogi eferentne.

Elementy typowe dla nerwów grzbietowych

W przeciwieństwie do zanikających nerwów ruchowych, brzusznych, nerwy grzbietowe rozwijają się w odcinku skrzełowym bardzo silnie. Dzieje się tak dzięki znacznemu rozwojowi mięśni trzewiowych łuków skrzelowych oraz wzmożonej w odcinku przyustnym wrażliwości skóry i błon śluzowych jamy ustnej, gardzieli i szpar skrzelowych.