You are here: Home > Mózg > Biologia mózgu w skórze

Biologia mózgu w skórze

Opisana droga oprócz wrażeń termicznych przewodzi także doznania bólowe. W rodzinie „wrażliwości dotykowych” zajmują one swoiste, odrębne stanowisko, gdyż służą kontroli własnego ciała, a nie, jak w wypadku innych zmysłów, układaniu swojego stosunku do otoczenia. Odrębność przejawia się w nieswoistości bodźców oraz receptorów. Receptorami są bowiem nagie zakończenia nerwowe rozsiane zarówno

Biologia mózgu w skórze, jak i w narządach wewnętrznych, a bodźcami podniety bardzo różne. Może to być ukłucie, zgniecenie, różnice ciśnień osmotycznycb {ból przy zanieczyszczeniu skaleczenia solą lub alkoholem), wysoka lub niska temperatura, oddziaływanie substancji chemicznych. Ból może być też spowodowany przez jakiś czynnik wewnątrz organizmu.

Badanie bólu skóry odbywa się podobnie jak badanie dotyku z tym, że zamiast szczecinek używa się igiełek lub kolców ostu. Wykryto w ten sposób istnienie punktów wrażliwych na ból. Punkty te są dość liczne – około 50-200 na cm 2 i nie pokrywają się z rozmieszczeniem punktów dotykowych.

Nagie zakończenia włókien nerwowych występują nie tylko w skórze, ale i w narządach wewnętrznych. Różnią się tylko tym, że zwykle jedno włókno zaopatruje swoimi zakończeniami większe nieco obszary. Być może, że różnica ta wiąże się z odmiennym charakterem bólu trzewiowego, który zwykle określamy jako „tępy”. Lokalizacja tego rodzaju bólu jest przeważnie niedokładna, w przeciwstawieniu do dobrze umiejscowionego bólu „ostrego” skóry. Inna jest też reakcja na te dwie odmiany bólu. Przy bólu ostrym ustrój dąży do usunięcia przyczyny bólu siłą, np. przez drapanie, walkę lub ucieczkę. Przy bólu tępym, wewnętrznym, zwierzę ma skłonność raczej do spokoju i przeczekania w ukryciu.

Leave a Reply