You are here: Home > Mózg > Badania nad wpływem „budzącego” układu siatkowego

Badania nad wpływem „budzącego” układu siatkowego

Twór siatkowaty nakrywki ma wszechstronne połączenia niemal z wszystkimi narządami mózgu. Dochodzą do niego bocznice wszystkich dróg czuciowych zdążających do wzgórza (ryc, 157), a również docierają tu bocznice motorycznych włókien drogi piramid, dróg poza- piramidowych oraz włókna biorące początek we wzgórzu. Dołączają się także włókna pochodzące z móżdżku. Z drugiej strony twór siatkowaty ma liczne połączenia z wszystkimi okolicami kory. Daje to duże możliwości tworzenia czynnościowych pierścieni i połączeń całego układu wzgórzowo-siatkowo-korowego, pozwalającego na zmiany w napięciu uwagi i stanach świadomości.

Badania nad wpływem „budzącego” układu siatkowego oparły się na znanym dawno fakcie, że do odbierania wrażeń zmysłowych konieczna jest obecność nieuszkodzonego ośrodka korowego (czuciowo-rzutowegoj. Impulsy z narządów zmysłowych dochodzące do takiego pola mogą być obserwowane za pomocą elektrod lub nawet na krzywych EEG, dzięki powstającym tam prądom czynnościowym.

Okazało się z badań, że oprócz zmian w prądach czynnościowych kory muszą występować zmiany potencjałów także w istocie siatkowatej. Śpiący kot na bodziec akustyczny budzi się normalnie {ryc. 158). Po czynnościowym wyłączeniu nakrywki taki sam bodziec nie budzi go, aczkolwiek można zaobserwować zmianę, iglicę, w prądach czynnościo- wych kory. Zadrażnienie nakrywki natomiast powoduje normalną reakcję. Reakcja ta rozszerza się na większe obszary i sądzimy, że może ona mieć charakter zarówno pobudzający, jak i hamujący. 100 m/s

Leave a Reply