You are here: Home > Mózg > Astrocyty

Astrocyty

Astrocyty glejowe tworzą także warstwę graniczną na powierzchni mózgu i rdzenia wrszędzie się z pokrywającą ją oponą miękką (pia mater), a więc na powierzchni mózgu i na ścianach przestrzeni Virchowa-Robina (str. 90), gdzie opona wciska się w głąb mózgu za naczyniami.

Astrocyty warstwy granicznej ustawione są tam gęsto koło siebie, nieco pod powierzchnią i stąd wysyłają wypustki pędzlowato rozpościerające się na samą granicę tkanki nerwowej. Z zetknięcia się wypustek powstaje, podobnie jak na powierzchni naczyń włosowatych, błonka graniczna glejowa (ryc. 74), pod którą mieści się warstwa komór glejowych, przestrzeni wypełnionych płynem międzykomórkowym. Ilość tego płynu jest zmienna, zawsze jednak stanowi on płaszcz ochronny fizyczny i chemiczny, gdyż komórki glejowe mają zdolność wybiórczą wobec różnych ciał chemicznych zawartych w osoczu krwi i mogą pewnych substancji nie przepuszczać.

Podobną warstwę powierzchniową gleju spotykamy też w siatkówce i w rdzeniu. Astrocyty mają w ciągu całego życia zwierzęcia zdolność podziału i tym samym mogą się mnożyć. Zdolność ta ma bardzo doniosłe znaczenie dla ustroju w wypadku jakichś ubytków czy ognisk chorobowych w tkance nerwowej. Astrocyty zmieniają wtedy swój wygląd, mnożą się i z jednej strony usuwają wszelkie szczątki zniszczonej tkanki w drodze fagocytozy, z drugiej mnożąc się, wypełniają ubytki glejową blizną i tym sposobem zapobiegają zapadaniu się narządów nerwowych. Czasami, niestety, ta sama zdolność mnożenia się astrocytów może okazać się także zgubna dla organizmu. Glej może stać się punktem wyjścia dla tumorów, nowotworów mózgowych. Nazywamy je wtedy gleja- kami.

Leave a Reply